tokkelen.png

Ordening en structuur

Muziek is naast taal een fundamenteel aspect van de menselijke cognitie. Muziek, door haar opbouw en samenhang, verloopt in de tijd en spreekt het ordenen van informatie in de tijd aan. Opslaan van informatie in het geheugen, het vooruitlopen op toekomstige informatie en het leggen van verbindingen tussen verleden, heden en toekomst is een cognitieve tijdsfunctie die zijn weerspiegeling vindt in muziek. Muziektherapie kan zich richten op de cognitieve en structurerende vermogens van de cliënt. Dit is met name van belang wanneer deze zijn aangetast, bijvoorbeeld door psychoses of dementie.

 

Concentratie oefenen

Met muziektherapie kan een cliënt zichzelf via muzikale leerprocessen ook op cognitief gebied verbeteren. Daarbij is de structuur die muziek in zich heeft, de muzikale elementen, instrumenten en interactiemogelijkheden, motiverend en richtinggevend. De muziektherapeut kan werken aan het verbeteren van concentratie, structuur aanbrengen in informatie en het opslaan van informatie in het geheugen. Instrumentale vaardigheden kunnen hierbij een rol spelen, en het gebruiken en herhalen van teksten.

Cognitieve beperkingen

Met muziektherapie is het mogelijk contact te maken met een cliënt als andere wegen afgesloten zijn. Dit kan het geval zijn als cognitieve vaardigheden zoals het taalvermogen weinig ontwikkeld of zelfs geheel afwezig zijn, maar ook wanneer een cliënt overmatig rationaliseert.

Disfunctionele cognities

In muziektherapie worden cognitieve technieken toegepast om bijvoorbeeld vanuit de beleving van voorkeursmuziek van de cliënt of door de muziektherapeut geselecteerde muziek, disfunctionele cognities en processen te identificeren. De verbinding met emotionele blokkade is hierin vaak aan te treffen. In muziektherapie wordt door middel van het beluisteren van muziek het waarnemen en denken getraind, waardoor ook innerlijke conflicten en afweermechanismen kunnen worden bewerkt.

Bron: Beroepsprofiel van de muziektherapeut. © NVvMT 15 mei 2009